Τετράδια για συνταγές μαγειρικής

(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Εκείνο το βράδυ το αφιέρωσε για να γράψει αγαπημένες συνταγές μαγειρικής.

Πάντα ήθελε να το κάνει. Τα παιδιά είχανε κοιμηθεί. Γέμισε ένα ποτήρι με κρασί και συνέχισε.

Γράφοντας, εικόνες του παρελθόντος που συνδέονταν με τη κάθε συνταγή ζωντάνευαν στην μνήμη... Αναπολούσε τους καιρούς που είχε περάσει με την φίλη της, μικρές λεπτομέρειες της ζωής τους... χαρμολύπη... για όλα αυτά που πέρασαν, για όλα όσα γίναν...

Κάθε συνταγή και μία ανάμνηση, κάθε ανάμνηση και μία ιστορία... Χαμόγελα... γέλιο...

Εκείνο το βράδυ  ξανάζησε απ' την αρχή... θυμήθηκε ό,τι ο καιρός την είχε βάλει να ξεχάσει.

Στο τέλος έβαλε το τετράδιο σε έναν μεγάλο φάκελο κι έγραψε την διεύθυνση της φίλης από έξω.  Ήταν το πιο όμορφο δώρο που είχε κάνει. Στην φίλη που είχε τόσα χρόνια να τη δει αλλά και στον εαυτό της. Που είχε τόσα χρόνια να αναπολήσει...

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.

Μπομπονιέρες με ξύλινα κουρδιστά οχήματα

(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

"Τι υπέροχο μπλε!" είπε ο ουρανός στην θάλασσα και η θάλασσα χαμογέλασε νομίζοντας πως εννοούσε εκείνη. Μα σε λίγο κατάλαβε ότι ο ουρανός εννοούσε κάτι άλλο.

Έψαξε τότε η θάλασσα για να δει, κι όταν είδε αναστέναξε. "Αχ αυτό το μπλε ουρανέ μου να είχες κι εσύ, να καθρεφτίζονταν πάνω μου... να με ταξιδεύει"...

Ευχαριστούμε τη φίλη μας Ευσταθία που μας έστειλε τις φωτογραφίες.

Εάν έχετε προϊόντα από το Carousel φωτογραφίστε τα και στείλτε τά μας για να μοιραστούμε την ομορφιά τους

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.

Μπομπονιέρες carousel

(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Τα αλογάκια ήταν όλο χαρά. Από τη στιγμή που έμαθαν ότι επρόκειτο να στολιστούν δεν σταμάτησαν να χοροπηδάνε.

 Όταν τοποθετήθηκε το τούλι με τα κουφέτα και τη λεπτή κορδέλα γύρω τους άρχισαν να καλπάζουνε με καμάρι.

Η χαρά τους μεγάλωσε ακόμη περισσότερο όταν πληροφορήθηκαν πως ο προορισμός τους είναι μακρινός, άρα και το ταξίδι.

Έμαθαν πως θα διασχίσουν το Αιγαίο κι άρχισαν να κάνουνε όνειρα. Κι όσο πιο φωτεινά ήταν τα όνειρά τους τόσο πιο μαγικές γίνονταν και οι μελωδίες των carousel. 

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Θα μας χαροποιούσε ιδιαίτερα εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους.

Ξύλινα μικρά κουτάκια

Αυτές οι χαρούμενες φατσούλες διακοσμούν μικρά ξύλινα κουτάκια. Τα καπάκια τους βιδώνουν κι έτσι δεν πρόκειται να πέσει και να χαθεί ότι κι αν τοποθετήσετε μέσα σε αυτά.

Μπομπονιέρες με carousel και μπομπονιέρες με χάντρες

Με αυτές τις μπομπονιέρες οι αναμνήσεις από την βάφτισή σας δεν πρόκειται να περιοριστούν μέσα στο άλμπουμ των φωτογραφιών. Είναι βέβαιο πως αυτά τα ξύλινα carousel θα διακοσμούν για πολλά χρόνια τα σπίτια όσων παρευρεθούν στη τελετή μεταφέροντας για πάντα μαζί τους όλες τις αναμνήσεις εκείνης της ιδιαίτερης ημέρας.

Θα μπορούσατε με αυτά τα μελωδικά carousel να στολίσετε τις μπομπονιέρες που προορίζονται για τα παιδιά ενώ για τις μπομπονιέρες των μεγάλων να χρησιμοποιήσετε εντυπωσιακές γυάλινες και πορσελάνινες χάντρες-γούρια-φυλαχτά που συνοδεύονται παράλληλα και με διάφορα άλλα αξεσουάρ. Το αποτέλεσμα θα είναι μοναδικό.

Έργα τέχνης με κουμπιά

Φαντάζομαι πως οι μεγαλύτεροι θα θυμόσαστε τις μαμάδες και τις γιαγιάδες σας οι οποίες δεν άφηναν  κουμπί για κουμπί σε ρούχο που επρόκειτο να μη ξαναφορεθεί. Και δεν λέω "να πεταχτεί" γιατί ακόμη κι όταν το ρούχο από δεύτερο ή τρίτο χέρι πάλιωνε πολλά από τα μέρη του μετατρέπονταν σε μπαλώματα για άλλα ρούχα. Κι ότι απέμενε από αυτό κόβονταν σε τετράγωνα ή ορθογώνια κομμάτια για να γίνει ξεσκονόπανο. Η εικόνα λοιπόν με τα μεταλλικά κουτάκια ή τα ξύλινα κασελάκια γεμάτα από λογιών λογιών κουμπιά ήταν συνηθισμένη. Τοποθετημένα κάπου μαζί με τις κουβαρίστρες, τις βελόνες, την μεταλλική δαχτυλήθρα και τις χρωματιστές κλωστές. Κουμπιά σε διάφορες διαστάσεις, σε διάφορα χρώματα, σχέδια ή ακόμη και σχήματα. Πού να πήγαινε όμως το μυαλό των μαμάδων και των γιαγιάδων πως με όλα αυτά τα κουμπιά που μάζευαν χρόνο με τον χρόνο θα μπορούσαν να δημιουργήσουν υπέροχα έργα τέχνης; Όπως και τα παρακάτω; Μα και να τους το έλεγες ότι θα μπορούσαν να τα χρησιμοποιήσουνε κι έτσι, θα σε κοίταζαν σαν να ήσουν τρελός. "Το μαχαίρι είναι για να κόβει το ψωμί και τα κουμπιά για να κουμπώνουν τις ζακέτες". Τελεία και παύλα.

Αυτό το όμορφο παιχνίδι από τα παλιά...

Το θυμόσαστε αυτό το παιχνίδι που μας έφτιαχναν οι μεγαλύτεροι και μας ενθουσίαζε; Το έχετε παίξει εσείς; Εάν ναι ελάτε να το ξαναθυμηθούμε. Εάν όχι, ευκαιρία να μάθετε τον τρόπο που κατασκευάζεται για να το χαρίσετε στα παιδιά σας ή στους μικρούς σας φίλους. 

 Για την κατασκευή του θα χρειαστούμε μία κόλα χαρτί, έναν χάρακα, ένα ψαλίδι, μαρκαδόρους και καλή διάθεση για δημιουργία. ;)

Μια πόλη από χαρτί

(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Ήτανε τόσο ωραία αυτή η κατασκευή! 

Την έδειξα στην Μαρία κι ενθουσιάστηκε αμέσως. "Να την φτιάξουμε κι εμείς!" είπε χοροπηδώντας. 

"Ναι, ναι. Με την πρώτη ευκαιρία..." απάντησα.

Αποθήκευσα  την σελίδα και συνέχισα με τα δικά μου.

Φαντάζομαι ότι εάν άκουγα τον παραπάνω διάλογο κάπου αλλού θα έλεγα ότι η υπόθεση ήτανε χαμένη. Γιατί όλα αυτά που έχουν αφεθεί, αυτά που περιμένουνε τη "πρώτη ευκαιρία" χάνονται στον πυθμένα του χρόνου. Αδιάβαστα βιβλία, ταινίες που θα θέλαμε να δούμε, φωτογραφίες που δεν έχουμε ταξινομήσει, βόλτες που δεν έχουμε κάνει. Το μικρό τερατάκι που ονομάζεται "αναβολή" καραδοκεί και σχεδόν πάντα κερδίζει. Γιατί το βασικό του πλεονέκτημα κρύβεται μέσα στην ίδια μας την φράση: "Με την πρώτη ευκαιρία". Γιατί η φράση αυτή εμπεριέχει την αναβολή. Και η αναβολή φέρνει μαζί της και την λησμονιά.

Δεν θα καθόμουν λοιπόν να περιμένω. Ήξερα πως εάν δεν γυρέψεις ο ίδιος την "στιγμή" εκείνη δε θα σου κάνει τη χάρη. Κι αυτός που πίστεψε σε κάποιες της υποσχέσεις, και κάθισε να την περιμένει, ακόμη στέκεται εκεί, στο ίδιο το σημείο. 

Την επομένη, από το πρωί, της έστησα καρτέρι. Κοντά στο απόγεμα την βρήκα. Την έπιασα από τον καρπό και την τράβηξα κοντά μας.

Μαζί μου ήταν και η Μαρία. Ήτανε και ο Χρήστος που πέρναγε τρέχοντας ανάμεσά μας για να προκαλέσει αναστάτωση, τόσο που τον ενθουσιάζει... και που τον κάνει να γελά... Κι άντε μετά να τον σταματήσεις...

Δαχτυλομπογιές

(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Τα συστατικά είναι απλά: Μερικές λευκές κόλες χαρτί, λίγες δαχτυλομπογιές, φαντασία και καλή διάθεση. Είναι τα βασικότερα που χρειάζονται για να πειστούμε πως το παιχνίδι με τις δαχτυλομπογιές τελικά είναι πολύ διασκεδαστικό. Και δημιουργικό.