Τρίτη 23 Οκτωβρίου 2012

Κάστρα και ιππότες


(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Οι ειρηνικές ημέρες εκείνης της περιόδου άρχισαν να κουράζουν τους ιππότες των δύο γειτονικών κάστρων.  
Δεν ήτανε μαθημένοι σε τέτοια. Δεν τους αρκούσε το κυνήγι στο δάσος και οι εξερευνητικές περιπλανήσεις τους.
Ορισμένες φορές μάλιστα όταν συναντιόντουσαν σκάρωναν αφορμές για αψημαχίες. Κι έβγαιναν τα σπαθιά, οι ασπίδες και τα δόρατα, στήνονταν κανονική μάχη... όμως πάντα με αίσιο τέλος.
Γιατί ήταν αδύνατο να αψηφήσουν τις εντολές των βασιλιάδων τους που πρόσταζαν την φιλειρηνική συνύπαρξή τους.
Κανένας από τους ιππότες δεν φαντάζονταν ότι πίσω από τον γάμο της πριγκίπισσας με τον πρίγκιπα η εξέλιξη θα ήτανε τέτοια.



Η φήμη λοιπόν για το άγιο δισκοπότηρο ήρθε σαν βάλσαμο στην πληγή τους.
Φόρεσαν τις πανοπλίες τους, ανέβηκαν στα άλογά τους και ξεκίνησαν για το μεγάλο τους ταξίδι.


Εάν μοιραστείτε αυτή την ανάρτηση και με άλλους επιβραβεύετε την προσπάθειά μας. Ευχαριστούμε :)

Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2012

Κάστρο Lion Heart


(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Οι φλόγες του δικέφαλου δράκου έγιναν αντιληπτές όταν εκείνος βρίσκονταν ακόμη πολύ μακρυά.
Οι βρυχηθμοί του θύμιζαν θύελλα που έρχεται με δύναμη να ξεσπάσει, να εκτονωθεί.
Στο κάστρο σήμανε συναγερμός.

Οι ιππότες έπιασαν τις πανοπλίες τους κι ανέβηκαν στα άλογά τους.
Ο καθένας ήξερε που ακριβώς έπρεπε να σταθεί...
ήξερε τι επρόκειτο να αντιμετωπίσει.  
Δεν ήταν η πρώτη φορά που θα τα έβαζε με το δικέφαλο τέρας...
Όταν ο δράκος έφτασε  δεν βρήκε φοβισμένους άντρες που έτρεχαν για να κρυφτούν αλλά γενναίους πολεμιστές που υπερασπίστηκαν με θάρρος το κάστρο.
Το υπερασπίστηκαν με τόση δύναμη που ο δράκος πληγωμένος αναγκάστηκε να τραπεί σε φυγή.
Το Κάστρο Lion Heart έχει ύψος 45 εκατοστά, μήκος 56,5 εκατοστά και βάθος 60,5 εκατοστά.
Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.

Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2012

Ξύλινο κουκλόσπιτο Bay Tree



Ένα σπίτι βγαλμένο απ τα παραμυθένια μας όνειρα...
μας προκαλεί να περιπλανηθούμε μέσα του, να γίνουμε μικροσκοπικοί, να περάσουμε στο όνειρο...
Κι εμείς, άλλο που δεν θέλουμε, ξετρυπώνουμε εκείνη τη μαγική ασημόσκονη που έχουμε φυλάξει από τα χρόνια της παιδικής μας ηλικίας στην φόδρα κάποιου ξεχασμένου μας σακακιού, την πετάμε στον αέρα και με μιας όλα γίνονται εφικτά!



Δευτέρα 15 Οκτωβρίου 2012

Ξύλινο κουκλόσπιτο Daisy cottage


(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Η φίλη μου η Daisy έχει σπίτι στην εξοχή.
Ο μπαμπάς της έγραψε το όνομά της επάνω από την είσοδο και ζωγράφισε δύο μεγάλες μαργαρίτες. Την μία στη πόρτα και την άλλη στα παραθυρόφυλλα.
Όταν τα καλοκαίρια πηγαίνουμε επίσκεψη στο σπίτι της, από μακρυά βλέπω τις δύο μεγάλες μαργαρίτες. Βλέπω βέβαια και το ροζ αλλά και όλα τα άλλα χρώματα τριγύρω, κυρίως των λουλουδιών του αγρού... μα οι ζωγραφισμένες μαργαρίτες μου κάνουν μεγαλύτερη εντύπωση. Τουλάχιστον στην αρχή.
Στον επάνω όροφο είναι το δωμάτιο των παιδιών.
Δεν μένουμε όμως ούτε στιγμή μέσα. Τρέχουμε έξω στα γρασίδια. Τρέχουμε και φωνάζουμε με την ψυχή μας.

Οι μεγάλοι αρχικά κάθονται στην κουζίνα μα σε λίγο βγαίνουν κι εκείνοι έξω.
Όσο αυτοί κάθονται στην κουζίνα εμείς πλησιάζουμε στο παράθυρο κρυφά και προσποιούμαστε φωνές άγριων ζώων... Κι έπειτα τρέχουμε για να κρυφτούμε.

Για να δείτε όλα τα ξύλινα κουκλόσπιτα του https://carousel.gr/ κάντε κλικ εδώ
Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.

Σάββατο 13 Οκτωβρίου 2012

Ξύλινο κουκλόσπιτο Lilly's. Στον μαγικό κόσμο του παιχνιδιού.



Σήμερα ήρθαν τα έπιπλα του σπιτιού μας.
Εντάξει δεν ήρθαν από μόνα τους αφού ως γνωστόν τα έπιπλα δεν μπορούν από μόνα τους να πηγαίνουν εδώ κι εκεί. Μας τα έφερε το φορτηγό κι έτσι η σοφίτα δεν είναι μέρος πια για να κρυβόμαστε αλλά δωμάτιο για να παίζουμε και να κοιμόμαστε. Το δωμάτιο της αδερφής μου του μπέμπη και βέβαια δικό μου.
Απλώσαμε και τα παιχνίδια μας στο πάτωμα και είμαστε μια χαρά. Όχι πως πριν δε ήμασταν.
Σήμερα η μαμά από την χαρά της μαγείρεψε ένα υπέροχο φαγητό.
Το μεσημέρι καθίσαμε όλοι γύρω από το τραπέζι όμως τα γέλια μας έκοψαν την όρεξή μας. Μα δεν πειράζει γιατί όπως είπε και ο μπαμπάς "όταν η ψυχή χορταίνει από γέλιο τι να το κάνεις το φαγητό;".  
Το απόγευμα η μαμά μου με τον μπαμπά έμειναν στη κουζίνα να τη συγυρίσουν ενώ εγώ με την αδερφή μου και τον μπέμπη σκαρφαλώσαμε στην σκεπή για  να απολαύσουμε την θέα.
Κάποια στιγμή, όταν ο ήλιος άρχισε να δύει, ο ουρανός γέμισε από πολύχρωμα αερόστατα... Από την κουζίνα ακούγονταν πειράγματα και γέλια του μπαμπά και της μαμάς... Η αδερφή μου ακούμπησε το κεφάλι της στον ώμο μου και ο μπέμπης κούρνιασε στην αγκαλιά μου...  Τότε εγώ ένιωσα κάτι που... που ίσως να ήταν αυτό π' ονομάζουν οι μεγάλοι "πληρότητα". Δηλαδή ευτυχία.


Το πιο υπέροχο πράγμα τελικά σε αυτό το σπίτι είναι που τα πάντα είναι εφικτά...

Για να δείτε όλα τα ξύλινα κουκλόσπιτα του carousel.gr κάντε κλικ εδώ

Δείτε επίσης: Ξύλινο Κουκλόσπιτο Lilly's


Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.