Τα ανθοπωλεία

(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Δύο μικρά ανθοπωλεία άνοιξαν στη γειτονιά μας.

Άνοιξαν και τη στόλισαν με τα χρώματα και τα αρώματά τους.

 Κάθε πρωί που περνώ από μπροστά οι ιδιοκτήτριές τους φροντίζουν τα λουλούδια τους.

Τα ποτίζουν, τα κλαδεύουν...

και κάθε φορά αναρωτιέμαι αν τα λουλούδια είναι που δίνουν την χάρη και την ομορφιά τους σε αυτές ή εκείνες στα λουλούδια...

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.

Κάστρο Excalibur μπλε

(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Οι ιππότες του μπλε κάστρου ήταν αναστατωμένοι αλλά και σε ετοιμότητα γιατί...

γιατί είχαν φτάσει φήμες από μακρυά που έλεγαν πως οι ιππότες του κόκκινου κάστρου θα 'ρχόντουσαν κάποιο βράδυ και θα 'βαφαν το κάστρο τους κόκκινο.

Κι επειδή στους μύθους και τα παραμύθια όλα είναι δυνατά, πήραν πολύ στα σοβαρά τις φήμες που είχαν φτάσει έως εκεί. Κι έκαναν μεγάλη φασαρία...

έτρεχαν με τα άλογά τους βγάζοντας άγριες κραυγές  χτυπούσαν εχθρούς αόρατους με τα σπαθιά, έκοβαν φέτες τον αέρα...

σκαρφάλωναν τρέχοντας τις πλαγιές μέχρι να φτάσουν στις κορφές των λόφων κι ο θόρυβος από τις πανοπλίες αγρίευε τα ξωτικά, μέχρι να τους κοπεί η ανάσα...

Και το σούρουπο επέστρεφαν τόσο εξουθενωμένοι στο μπλε τους το κάστρο που έπεφταν σε λήθαργο έως το επόμενο πρωί.

Ευτυχώς δηλαδή που η φήμη ήταν απλώς μια φήμη αλλιώς θα άφηναν τα σπαθιά και τις πανοπλίες και θα 'πιαναν τις βούρτσες και τις μπογιές για να βάψουν και πάλι το κάστρο τους μπλε.

Το κάστρο Excalibur μπλε έχει 

ύψος 39 εκατοστά, πλάτος 45 εκατοστά και βάθος 50 εκατοστά.

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.

Γλυκά μαγνητάκια

(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Αυτά τα μαγνητικά στολιδάκια...

είναι φτιαγμένα για να διακοσμήσουν οποιαδήποτε μεταλλική επιφάνεια.

Συνήθως τα τοποθετούμε στο ψυγείο για να στερεώσουμε χαρτάκια με μηνύματα και υπενθυμίσεις όπως... "Από Δευτέρα δίαιτα" :)

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.

Πιρουνάκια στολιδάκια

(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Η Αλίκη δεν ενθουσιάστηκε τόσο από το άρωμα του τσαγιού που της πρόσφερε ο καπελάς αλλά από το σετ των φλιτζανιών, από τα τσαγερό, από τις κούπες της ζεστής σοκολάτας, από τις φόρμες με τα γλυκίσματα...

Ναι. Ήταν παράδοξα όλα αυτά που ζούσε όμως δεν αφαιρούσαν την μαγεία τους ούτε και την ομορφιά τους. Τουναντίον μάλιστα. Της πρόσθεταν έμφαση κι ώρες ώρες... την ενίσχυαν εκκωφαντικά.

Όταν για παράδειγμα πλησίαζε τα πορσελάνινα σκεύη στα χείλη της εκείνα της ψιθύριζαν στίχους Χακού:
"παλιά λίμνη
ένας βάτραχος μέσα πηδά
ήχος νερού"*...

και η Αλίκη χαμογελούσε από ευγένεια όπως ακριβώς κάνει κάποιος όταν δεν θέλει να προσβάλει άθελά του τον συνομιλητή του. 

"Δεν μπορώ να κάνω κάτι" είπε ο καπελάς ξύνοντας το ψηλόλιγνο καπέλο που φορούσε στο κεφάλι. "Είναι πολύ φλύαρα, το έχω αποδεχθεί. Ξέρω πως ξέρεις ότι ξέρω πως ξέρεις πως πρέπει να δεχόμαστε τον καθένα έτσι όπως είναι, γιαυτό που είναι, διαφορετικά δεν θα ήταν αυτός που είναι και δεν θα υπήρχε λόγος να είμαστε μαζί... εφόσων βέβαια ισχύει το ότι είμαστε... μαζί...  γι' αυτό που είναι και όχι γιατί μας άρεσε... μας άρεσε... εχμμμ... το καπέλο του".

Η Αλίκη του χαμογέλασε, πήρε βαθιά ανάσα και με μια γρήγορη κίνηση ακούμπισε το φλιτζάνι στα χείλη της. "Ιιιιιιιιιι...." στρίγκλισε το φλιτζάνι. "Μή καλέ... θα καείς... φύσα πρώτα...".

Όταν αργότερα ο καπελάς έφερε ένα στρογγυλό σκεύος με λουκούμια για να γλυκαθούν, χρησιμοποίησαν τους πάτους των φλιτζανιών για να μη λερώσουν τα δάχτυλάτους από την άχνη.

Στον πάτο του κάθε φλιτζανιού υπήρχε στερεωμένο από ένα πιρουνάκι κάτι που δεν είχε ξαναδεί η Αλίκη όπως βέβαια τόσα και τόσα άλλα σε αυτόν τον παράξενο κόσμο.

Όταν αργότερα σηκώθηκε για να φύγει, ο καπελάς της πρόσφερε δύο από τα σετ που τόσο την είχανε εντυπωσιάσει. "Για να με θυμάσαι" της είπε και της έκλεισε το μάτι.    

"Ευχαριστώ" απάντησε η Αλίκη και του έκλεισε κι εκείνη το μάτι.

Ο καπελάς γέλασε δυνατά κι άρχισε να τρέχει προς την αντίθετη κατεύθυνση από εκείνη όπου είχε εμφανιστεί. Και ήταν σαν να μην είχε έρθει ποτέ.

"Έιιι κοπελιά... μη χαζεύεις... Άντε πάμε... Έχουμε πολύ δρόμο ακόμη μέχρι την τελευταία σελίδα του βιβλίου"...

* Ματσούο Μπασό (Matsuo Basho, 1644-1694)

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.

Κούπες με... φτερά

(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Τις βλέπω έτσι όπως είναι τόσο όμορφες κι αναρωτιέμαι τι θα ταίριαζε περισσότερο μέσα τους. Ένας ζεστός καφές τώρα που αρχίζουν και τα κρύα ή ένα αρωματικό τσάι;

Μα ότι και αν είναι τελικά αυτό που θα βάλω μέσα τους σίγουρα θα μου θυμίζουν κάθε φορά το πρόσωπο που μου τις δώρισε ή... το κατάστημα από το οποίο τις πήρα.

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.