Πιρουνάκια στολιδάκια

(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Η Αλίκη δεν ενθουσιάστηκε τόσο από το άρωμα του τσαγιού που της πρόσφερε ο καπελάς αλλά από το σετ των φλιτζανιών, από τα τσαγερό, από τις κούπες της ζεστής σοκολάτας, από τις φόρμες με τα γλυκίσματα...

Ναι. Ήταν παράδοξα όλα αυτά που ζούσε όμως δεν αφαιρούσαν την μαγεία τους ούτε και την ομορφιά τους. Τουναντίον μάλιστα. Της πρόσθεταν έμφαση κι ώρες ώρες... την ενίσχυαν εκκωφαντικά.

Όταν για παράδειγμα πλησίαζε τα πορσελάνινα σκεύη στα χείλη της εκείνα της ψιθύριζαν στίχους Χακού:
"παλιά λίμνη
ένας βάτραχος μέσα πηδά
ήχος νερού"*...

και η Αλίκη χαμογελούσε από ευγένεια όπως ακριβώς κάνει κάποιος όταν δεν θέλει να προσβάλει άθελά του τον συνομιλητή του. 

"Δεν μπορώ να κάνω κάτι" είπε ο καπελάς ξύνοντας το ψηλόλιγνο καπέλο που φορούσε στο κεφάλι. "Είναι πολύ φλύαρα, το έχω αποδεχθεί. Ξέρω πως ξέρεις ότι ξέρω πως ξέρεις πως πρέπει να δεχόμαστε τον καθένα έτσι όπως είναι, γιαυτό που είναι, διαφορετικά δεν θα ήταν αυτός που είναι και δεν θα υπήρχε λόγος να είμαστε μαζί... εφόσων βέβαια ισχύει το ότι είμαστε... μαζί...  γι' αυτό που είναι και όχι γιατί μας άρεσε... μας άρεσε... εχμμμ... το καπέλο του".

Η Αλίκη του χαμογέλασε, πήρε βαθιά ανάσα και με μια γρήγορη κίνηση ακούμπισε το φλιτζάνι στα χείλη της. "Ιιιιιιιιιι...." στρίγκλισε το φλιτζάνι. "Μή καλέ... θα καείς... φύσα πρώτα...".

Όταν αργότερα ο καπελάς έφερε ένα στρογγυλό σκεύος με λουκούμια για να γλυκαθούν, χρησιμοποίησαν τους πάτους των φλιτζανιών για να μη λερώσουν τα δάχτυλάτους από την άχνη.

Στον πάτο του κάθε φλιτζανιού υπήρχε στερεωμένο από ένα πιρουνάκι κάτι που δεν είχε ξαναδεί η Αλίκη όπως βέβαια τόσα και τόσα άλλα σε αυτόν τον παράξενο κόσμο.

Όταν αργότερα σηκώθηκε για να φύγει, ο καπελάς της πρόσφερε δύο από τα σετ που τόσο την είχανε εντυπωσιάσει. "Για να με θυμάσαι" της είπε και της έκλεισε το μάτι.    

"Ευχαριστώ" απάντησε η Αλίκη και του έκλεισε κι εκείνη το μάτι.

Ο καπελάς γέλασε δυνατά κι άρχισε να τρέχει προς την αντίθετη κατεύθυνση από εκείνη όπου είχε εμφανιστεί. Και ήταν σαν να μην είχε έρθει ποτέ.

"Έιιι κοπελιά... μη χαζεύεις... Άντε πάμε... Έχουμε πολύ δρόμο ακόμη μέχρι την τελευταία σελίδα του βιβλίου"...

* Ματσούο Μπασό (Matsuo Basho, 1644-1694)

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.

Κούπες με... φτερά

(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Τις βλέπω έτσι όπως είναι τόσο όμορφες κι αναρωτιέμαι τι θα ταίριαζε περισσότερο μέσα τους. Ένας ζεστός καφές τώρα που αρχίζουν και τα κρύα ή ένα αρωματικό τσάι;

Μα ότι και αν είναι τελικά αυτό που θα βάλω μέσα τους σίγουρα θα μου θυμίζουν κάθε φορά το πρόσωπο που μου τις δώρισε ή... το κατάστημα από το οποίο τις πήρα.

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.

Η βιτρίνα του Carousel

(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Ορισμένα πράγματα δεν περιγράφονται με λόγια...

Κάποια μάλιστα δεν μπορούν να περιγραφούν ούτε και με εικόνες...

Όπως για παράδειγμα η βιτρίνα του Carousel.

Η Αγλαΐα είχε και πάλι κέφια...

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.

Κάστρα και ιππότες

(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Οι ειρηνικές ημέρες εκείνης της περιόδου άρχισαν να κουράζουν τους ιππότες των δύο γειτονικών κάστρων.  

Δεν ήτανε μαθημένοι σε τέτοια. Δεν τους αρκούσε το κυνήγι στο δάσος και οι εξερευνητικές περιπλανήσεις τους.

Ορισμένες φορές μάλιστα όταν συναντιόντουσαν σκάρωναν αφορμές για αψημαχίες. Κι έβγαιναν τα σπαθιά, οι ασπίδες και τα δόρατα, στήνονταν κανονική μάχη... όμως πάντα με αίσιο τέλος.

Γιατί ήταν αδύνατο να αψηφήσουν τις εντολές των βασιλιάδων τους που πρόσταζαν την φιλειρηνική συνύπαρξή τους.

Κανένας από τους ιππότες δεν φαντάζονταν ότι πίσω από τον γάμο της πριγκίπισσας με τον πρίγκιπα η εξέλιξη θα ήτανε τέτοια.

Η φήμη λοιπόν για το άγιο δισκοπότηρο ήρθε σαν βάλσαμο στην πληγή τους.

Φόρεσαν τις πανοπλίες τους, ανέβηκαν στα άλογά τους και ξεκίνησαν για το μεγάλο τους ταξίδι.

Εάν μοιραστείτε αυτή την ανάρτηση και με άλλους επιβραβεύετε την προσπάθειά μας. Ευχαριστούμε :)

Κάστρο Lion Heart

(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Οι φλόγες του δικέφαλου δράκου έγιναν αντιληπτές όταν εκείνος βρίσκονταν ακόμη πολύ μακρυά.

Οι βρυχηθμοί του θύμιζαν θύελλα που έρχεται με δύναμη να ξεσπάσει, να εκτονωθεί.

Στο κάστρο σήμανε συναγερμός.

Οι ιππότες έπιασαν τις πανοπλίες τους κι ανέβηκαν στα άλογά τους.

Ο καθένας ήξερε που ακριβώς έπρεπε να σταθεί...

ήξερε τι επρόκειτο να αντιμετωπίσει.  

Δεν ήταν η πρώτη φορά που θα τα έβαζε με το δικέφαλο τέρας...

Όταν ο δράκος έφτασε  δεν βρήκε φοβισμένους άντρες που έτρεχαν για να κρυφτούν αλλά γενναίους πολεμιστές που υπερασπίστηκαν με θάρρος το κάστρο.

Το υπερασπίστηκαν με τόση δύναμη που ο δράκος πληγωμένος αναγκάστηκε να τραπεί σε φυγή.

Το Κάστρο Lion Heart έχει ύψος 45 εκατοστά, μήκος 56,5 εκατοστά και βάθος 60,5 εκατοστά.

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.

To ξύλινο κουκλόσπιτο Dream House στο www.carousel.gr

Μέσα από τα ροζ όνειρα των κοριτσιών... 

Δείτε τα ξύλινα κουκλόσπιτα του www.carousel.gr κάνοντας κλικ εδώ