Η μπλούζα της πριγκίπισσας Lillifee

(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Για να προκαλούν το χαμόγελο της πριγκίπισσας Lillifee οι αυλικοί σκαρφίζονταν διαρκώς ένα σωρό πράγματα. Επιζητούσαν διάφορους τρόπους καθώς από το χαμόγελό της φωτίζονταν ο τόπος, άνθιζαν τα λουλούδια, καρποφορούσαν τα δέντρα, μεγάλωναν τα σπαρτά κι όλοι ήσαν χαρούμενοι κι όλοι ευτυχισμένοι στο βασίλειό τους.

Αυτή τη φορά λοιπόν οι σοφοί της αυλής δημιούργησαν ένα ξεχωριστό "αντικείμενο". Ήταν μικρό, ελαφρύ κι άνετα χωρούσε στις παλάμες ενός μικρού κοριτσιού.

Με τη πρώτη ματιά δεν μπορούσες να καταλάβεις περί τίνος επρόκειτο. Πολύ πιθανό να μη καταλάβαινες ούτε και με τη δεύτερη. Σωστά. Γιατί αυτό ήταν μέρος του σχεδίου τους. Η αγωνία, η περιέργεια, η προσμονή, η άγνοια, δημιουργούσαν τον κατάλληλο χώρο για την έκπληξη.

Σε ένα διπλωμένο χαρτάκι στα τέσσερα όπου απ' έξω είχανε γράψει "ψου-ψου" έλεγαν: "Ο κάτοχος του αντικειμένου πρέπει να το βυθίσει σε μία λεκάνη με νερό. Μόνο έτσι θα ξεδιπλωθεί η λύση του γρίφου μπροστά του". Ήξεραν βέβαια οι Σοφοί κι εκμεταλλεύονταν το γεγονός πως η πριγκίπισσα Lillifee ξετρελαίνονταν να πλατσουρίζει με τα νερά... όπως και το κάθε παιδί άλλωστε.

Η πριγκίπισσα συγκράτησε τον ενθουσιασμό της κι έστειλε τους δύο υπηρέτες της (που για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο, ακόμη και για τους Σοφούς, τους αποκαλούσε Εσεμές τον έναν και Εμεμές τον άλλον), τους έστειλε να ειδοποιήσουν από τα διπλανά διαμερίσματα τους αγαπημένους της φίλους ενώ έβαλε τη μαμά της να γεμίσει μία λεκάνη με νερό. Όταν λοιπόν έφτασαν οι φίλοι ορμήσανε με πάθος στα νερά, βούτηξαν και τσαλαβούτηξαν το "αντικείμενο" μα πιο πολύ από αυτό, τα χέρια τους μέχρι τους αγκώνες...

κι εκείνο άρχισε να ξεδιπλώνεται να απλώνεται και να μεταμορφώνεται σε...

Τα παιδιά βέβαια διασκέδαζαν τώρα με το νερό, πιτσίλαγαν όποιον έβρισκαν μπροστά τους, γελούσαν και χαίρονταν, έτρεχαν πέρα δώθε και κανένας δεν τολμούσε να τα σταματήσει.

Παρόλο που ήταν Χειμώνας τα ρόδα της αυλής άνθησαν, τα σύννεφα έκαναν χώρο στον ήλιο, τα πουλιά βγήκαν απ τις κρυψώνες τους κι άρχισαν να τραγουδούν Ανοιξιάτικες μελωδίες.

 Κι ο κόσμος κοίταξε τον ουρανό κι αγάλιασε με το φως που γλύκανε τον Χειμώνα τους ενώ οι σοφοί αναστέναξαν με ανακούφιση.

Μόνο που δεν ήξεραν πως το χαμόγελο της πριγκίπισσας δεν χρειάζονταν κάτι ιδιαίτερο για να βγει...

και πως το κάθε παιδικό γέλιο είχε τη δύναμη αυτή, να προκαλεί όλα τα παραπάνω μα και ακόμη πιο πολλά! 

Παρ' όλα αυτά... ζήσανε όόόλοι τους καλά... Κι όπως λένε στα παραμύθια... κι εμείς καλύτερα.

(κι ένα τσουβάλι πίτουρα).

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.

Δαχτυλόκουκλες εν δράσει

(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Τους χρωστούσα μία καλύτερη φωτογράφιση από τότε. Και δεν το είχανε ξεχάσει.

"Έι! Ψιτ! Κύριος!" φώναξαν οι πειρατές προς το μέρος μου μόλις με είδαν να περνώ από κοντά τους. Οι νεραϊδούλες άρχισαν τα "χι χι χι" και τα "ψου ψου ψου" έτσι ντροπαλούλες που ήταν.

"Εντάξει, εντάξει" είπα κι έπιασα τη μηχανή.

"Μη ξεχάσεις να αναφέρεις ότι είμαστε δαχτυλόκουκλες... κι έχουμε και δική μας σκηνή..." φώναξε ένας από τους πειρατές μεταξύ των κλικ της μηχανής.

"Εντάξει. Δεν θα το ξεχάσω" τον καθησύχασα κι εκείνος μου έκλεισε με νόημα το μοναδικό του μάτι.

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.

Σε αποχρώσεις της θάλασσας και τ' ουρανού

(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Καλό μήνα!

(Νεράιδες. Σε διάφορα μεγέθη και χρώματα).

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Θα μας χαροποιούσε ιδιαίτερα εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους.

Η Tinkerbell στο Carousel

Δεν είναι λίγες οι φορές που δραπετεύει από την χώρα του "Ποτέ-Ποτέ". Κάποιες φορές ακολουθώντας τον Πίτερ Παν και κάποιες άλλες μόνη. Ορισμένες από αυτές έρχεται στο Carousel. Της αρέσουν τα ζωηρά χρώματα των αντικειμένων στα ράφια, τα σχήματα των ξύλινων παιχνιδιών, οι άνθρωποι που μπαινοβγαίνουν.

Ααα, με τους ανθρώπους ενθουσιάζεται... ή σωστότερα, ενθουσιάζεται από την λάμψη που βλέπει στα μάτια των μεγάλων καθώς ξεχνούν τις έγνοιες τους έστω και για λίγο, όσο βρίσκονται ανάμεσα σε όλα αυτά τα παιχνίδια, στα παιχνίδια των ονείρων τους, αυτά που θα ήθελαν να είχαν όταν ήτανε παιδιά... Ενθουσιάζεται και από το φως στα πρόσωπα των παιδιών καθώς περιπλανώνται μέσα σε αυτόν τον μαγικό κόσμο. Οι μεγάλοι τις περισσότερες φορές δεν την αντιλαμβάνονται. Τα παιδιά όμως την βλέπουν. Και βέβαια όταν αργότερα οι μεγάλοι ακούν γι' αυτήν, κλείνουν στα γρήγορα τη κουβέντα με εκείνο το γνωστό "ναι... ναι..." θεωρώντας πως πρόκειται απλώς για μία ακόμη ιστορία της ζωηρής φαντασίας των παιδιών. Εντάξει. Γι' αυτό άλλωστε είναι μεγάλοι.

Tinkerbell

Η Tinkerbell μας κοιτάζει μέσα από την γυάλινη σφαίρα της και μας χαμογελά θέλοντας να μεταδώσει την θετική της ενέργεια και την μαγεία του παραμυθένιου της κόσμου. 

Η πεταλούδα είναι η λεπτομέρεια από το επάνω μέρος της γυάλινης σφαίρας.

          

Κάνοντας κλικ ΕΔΩ μπορείτε επίσης να δείτε και αυτό.

Κάνοντας κλικ ΕΔΩ μπορείτε να δείτε και αυτό.