Ανεμόμυλοι&μπομπονιέρες ανεμόμυλοι

Οι πολύχρωμοι ανεμόμυλοι ήταν έτοιμοι.

Περίμεναν πια το πρώτο σκίρτημα της Άνοιξης για να τους λυτρώσει από την αδράνεια, την ακινησία.

Κι όταν τα πρώτα χελιδόνια εμφανίστηκαν στον ουρανό...

ένα ανοιξιάτικο αεράκι χάιδεψε τους έλικες για να τους παρασύρει σε έναν χαρούμενο, κυκλικό χορό...

για να μπερδέψει τα χρώματά τους με το γαλάζιο χρώμα του ουρανού...

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.

Ρολόι

Ο χρόνος περνούσε τόσο αργά...

όσοι πρόλαβαν να το καταλάβουν και να αποδεχτούν την βραδύτητά του χαμογέλασαν...

για να μείνουνε για πάντα έτσι...

 χαρούμενοι που για πρώτη τους φορά είχανε νικήσει τον χρόνο.

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.

Στα βάθη...

το δέος κυριαρχεί όλων των άλλων συναισθημάτων.

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.

Μπομπονιέρες από ασημόσκονη

Τα σύννεφα ήταν γεμάτα ασημόσκονη...

κι όταν άνοιξαν οι ουρανοί όλοι βγήκαν απ' τις κρυψώνες τους για να περπατήσουν μέσα στην ασημένια βροχή...

να την πάρουν μαζί τους για να φωτίζει τις μέρες και τα όνειρά τους...

να αλλάζει τις διαθέσεις τους και τις διαθέσεις όσων περνούσαν από κοντά τους...

να λεν και να αισθάνονται πως με τον δικό τους τον τρόπο δίνουν λίγη λάμψη στον κόσμο γύρω τους!

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.

Τρίλιζες

(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Θα μπορούσαν ναι είναι παραμύθια...

με δράκους και μαγεμένους πύργους...

με μαγικά μανιτάρια και πρίγκιπες μεταμορφωμένους σε βατράχους...

ή απλώς δύο τρίλιζες που όταν δεν παίζουν κάποιοι μαζί τους...

διακοσμούν με την ομορφιά τους κάποιο ράφι του δωματίου.

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.

Δημιουργίες με χρωματιστή σκόνη

(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Εντάξει. Η σκόνη γενικότερα είναι ένα μεγάλο βάσανο στην καθημερινότητά μας. Απρόσκλητος επισκέπτης, πηγαίνει και κάθεται σε οποιοδήποτε σημείο τη βολεύει... δηλαδή σε κάθε επιφάνεια του περιβάλλοντός μας. Διακρίσεις δεν κάνει.

Κι εμείς, που μάθαμε απ' το σχολείο πως πρέπει να ανταλλάσσουμε χρόνο της ζωής μας για να αποκτούμε τις επιφάνειες που μας περιβάλλουν, τη κυνηγάμε αγανακτισμένοι με ξεσκονόπανα, σκουπάκια, με υγρά μαντιλάκια κι ότι άλλο θεωρούμε ή μας έχουν πει από τη τηλεόραση ότι θα την αφανίσει...

Όμως εκείνη δεν πτοείται. Σκληρός χαρακτήρας.

 Επιστρέφει ξανά, με αυθάδεια, κι απλώνεται σε κάθε επιφάνεια του ανταλλαγμένου χρόνου μας χωρίς να μας ρωτήσει.

Ας την αφήσουμε λοιπόν προσωρινά, ας ακουμπήσουμε τα ξεσκονόπανα στην άκρη. Γιατί εδώ έχουμε κάτι άλλο για να δούμε... 

"Απλή συνωνυμία" θα έλεγε αν μπορούσε ποτέ μια σκόνη να απαντήσει.
"Ναι. Ίσως να πρόκειται για απλή συνωνυμία" παραδεχόμαστε για να της κάνουμε το χατίρι μα συνεχίζουμε να την αποκαλούμε "σκόνη" από συνήθεια ή απλώς...  γιατί δεν είναι κάτι άλλο. Και ας οι ανησυχίες της είναι διαφορετικές:

Συμμετέχει στις δημιουργίες μας, γίνεται μέρος των έργων τέχνης κι αρέσκεται να μοστράρει σε τοίχους ως μέρος των έργων αυτών.

 Μα περισσότερο απ' όλα, αυτό που τη θυμώνει, είναι η σκόνη η κοινή που πάει και στέκεται επάνω της και την κάνει να δείχνει γερασμένη...

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.

Κερδίστε ένα υπέροχο ξύλινο κουκλόσπιτο από το Www.Carousel.gr

Το https://carousel.gr/ κληρώνει ένα υπέροχο ξύλινο κουκλόσπιτο
Για συμμετοχή στην κλήρωση:
α) Κάντε Like στη σελίδα μας
https://www.facebook.com/Carousel.gr.TaPaixnidiaTwnOneirwnMas
β) Κοινοποιήστε μέσα από τη σελίδα μας την παρούσα δημοσίευση.
Σημείωση: Για όσους ήδη έχουν κάνει Like, αρκεί η κοινοποίηση της παρούσας δημοσίευσης από τη σελίδα
https://www.facebook.com/Carousel.gr.TaPaixnidiaTwnOneirwnMas.

Λίγα λόγια για το κουκλόσπιτο "Strawberry":
Είναι κατασκευασμένο από ανθεκτικό ξύλο επεξεργασμένο, ζωγραφισμένο με ζωηρά χρώματα και υπέροχα σχέδια, εσωτερικά κι εξωτερικά. Αποτελείται από δύο ορόφους και μία σοφίτα. Για την καλύτερη πρόσβαση στους χώρους του η πρόσοψή του ανοίγει διάπλατα με τους ειδικούς μεντεσέδες όπως επίσης, για την καλύτερη πρόσβαση στη σοφίτα αφαιρείται το μπροστινό μέρος της σκεπής. Έχει ύψος 67 cm, πλάτος 61 cm, βάθος 35 cm, Η τιμή του (πρ. λιανικής ) είναι 135 euro και στη συσκευασία δεν συμπεριλαμβάνονται τα έπιπλα.
Για να δείτε όλα τα ξύλινα κουκλόσπιτα του www.carousel.gr κάντε κλικ εδώ

Καλή επιτυχία!

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.

Ασπίδες και σπαθιά

(Για "Like" θα πρέπει να είσαι αποσυνδεδεμένος από το fb και να συνδεθείς μέσω αυτού.  Ευχαριστώ).

Εντάξει. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Τον καιρό εκείνο κανένας δεν φαντάζονταν πως η ηρεμία των ημερών οφείλονταν κυρίως στην θρυλική ομάδα του τάγματος των "αμούστακων", των σκληρών δηλαδή και αδιάφθορων ιπποτών. Αν και κανένας δεν μπορούσε να ισχυριστεί με βεβαιότητα για την ύπαρξή τους, οι φήμες που κυκλοφορούσαν γοήτευαν μικρούς και μεγάλους και διαδίδονταν σαν αστραπή από στόμα σε στόμα. Βέβαιο πάντως ήτανε ότι στην αρχή η δράση τους αμφισβητήθηκε έντονα από τις εξουσίες. Αργότερα οι εξουσίες, με τη βοήθεια των σκύλων της, προσπάθησαν να επιρρίψουν άγαρμπα ευθύνες στην θρυλική ομάδα των "αμούστακων" για όλα τα δεινά που προκαλούσαν οι ίδιες.

Μα οι "αμούστακοι", όπως λένε οι και θρύλοι, είχαν γερά στομάχια και γέλαγαν εκεί που θα έκλαιγε οποιοσδήποτε άλλος. Όσο περισσότερο τους πολέμαγαν οι διεφθαρμένοι βασιλείς τόσο το πάθος τους μεγάλωνε κι ο αγώνας τους γίνονταν πιο παθιασμένος. Οπλισμένοι σαν τους αστακούς αποδεκάτιζαν στρατιές σκύλων που για ένα ξεροκόμματο έτρεχαν πίσω απ' τα βασιλικά φουστάνια. Όσο πιο σκληρά και άδικα τα μέτρα της εξουσίας τόσο πιο άγριες και οι επιθέσεις τους γεγονός που προκαλούσε την οργή την και παραφροσύνη της εξουσίας. Οι βασιλείς λοιπόν για να κερδίσουν χρόνο αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν προσωρινά. Ελάφρυναν τα βάρη των χωρικών, τους δάνεισαν μάλιστα και γη, με το αζημίωτο, για να τους γλυκάνουν, ενώ οι "σοφοί" ξημεροβραδιάζονταν επάνω σε κιτάπια, βούταγαν σε στοίβες βιβλίων και σε χειρόγραφα για να βρούνε εκείνη μία λύση…

 Και κάποτε αποφάνθηκαν:

"Αγαπητοί μας βασιλείς... πρέπει να κρύψετε τον κακό σας εαυτό από των υπηκόων σας τα μάτια. Την άχαρη δουλειά σας θα τη μεταθέσουμε σε εκείνους. Θα δημιουργήσετε λοιπόν κατάλληλες συνθήκες, θα στρέψτε τον έναν εναντίον του άλλου, τη μια τάξη προς την άλλη... 

και όταν η ταραχή απλωθεί σαν την αρρώστια σε κάθε γειτονιά και όταν επικρατήσει χάος, η αγριότητα των στρατιωτών -που θα εμφανιστούν για να φέρουνε τη τάξη- θα μοιάζει με βάλσαμο επάνω στις πληγές τους. Στο όνομα της τάξης λοιπόν θα επιβάλετε περισσότερους περιορισμούς, θα θέσετε αγριότερα μέτρα. Και τότε κανένας δεν θα τα τολμήσεις να τα αμφισβητήσει. Ο εχθρός των άγριων μέτρων σας θα γίνει και εχθρός τους".

Κάποιος από τους σοφούς μάλιστα το πήγε παραπέρα. Έφτιαξε μία εικόνα στο μυαλό του: Τοποθέτησε τον τρόμο των βασιλιάδων στις αγκαλιές των ιπποτών… Κι εμπνεύστηκε από την εικόνα… Κι έφτιαξε μία έννοια, όπλο μοναδικό και απαραίτητο για την εξουσία! Μία υπέροχη έννοια με την οποία θα χαρακτήριζε τους εχθρούς της!: "Οι κρατούντες του τρόμου! Οι κρατούντες του τρόμου! Τρόμο-κρατούντες!" Ναι! Οι εχθροί των όλων!

Οι ήρεμες μέρες και κατ' επέκταση τα ήρεμα χρόνια που οφείλονταν στην θρυλική ομάδα του τάγματος των "αμούστακων" ιπποτών έμειναν στα παραμύθια. Σε αυτά που αφηγούνταν ψιθυριστά οι γεροντότεροι κρύες νύχτες γύρω από το τζάκι ενώ έξω ακούγονταν φωνές, χλιμιντρίσματα και λυγμοί από την εξουσία που ασκούσαν οι σκύλοι των βασιλιάδων.

Σε μία από τις εκδοχές εκείνων των μύθων λέγεται ότι τους "τρόμο-κρατούντες", τους "αμούστακους" ιππότες δηλαδή τους έπιασαν και τους παρέδωσαν οι χωρικοί στα σκυλιά της εξουσίας. Στην ίδια εκδοχή αναφέρεται πως εκείνοι οι αντρειωμένοι ιππότες, κατά τη διαδρομή προς την παράδοσή τους γέλαγαν μέσα από τη καρδιά τους. Και βέβαια κανένας από τους συνοδούς δεν μπόρεσε να καταλάβει... Όλοι τους αρκέστηκαν στην εκδοχή ότι είχανε χάσει τα μυαλά τους... Μα οι αντρειωμένοι, όπως λένε και οι θρύλοι, είχαν γερά στομάχια και γέλαγαν εκεί που θα έκλαιγε οποιοσδήποτε άλλος. Εκείνες τις ώρες λοιπόν γέλαγαν… με τον διαφορετικό τρόπο που αντιλαμβάνεται ο αντρειωμένος την ελευθερία...

χμμμ... κι όλα αυτά, για να δείξω τις ασπίδες και τα σπαθιά του Carousel.
Ναι  είναι πολύ όμορφα! :-)

Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Εάν μοιραζόσασταν αυτή την ανάρτηση και με άλλους θα επιβραβεύατε την προσπάθειά μας.