Τις προηγούμενες ημέρες συγκέντρωσα και φωτογράφισα ορισμένες ξύλινες σφυρίχτρες.
Αυτές οι μικρές φατσούλες με τα ζωηρά χρώματα στεκόντουσαν απέναντί μου, καμάρωναν, φορούσαν το καλύτερό τους χαμόγελο και περίμεναν την "στιγμή".
![]() |
| Κάνοντας κλικ ΕΔΩ μπορείτε επίσης να δείτε και αυτό. |
![]() |
| Κάνοντας κλικ ΕΔΩ μπορείτε να δείτε και αυτό. |
Οι γαντόκουκλες περιμένουν υπομονετικά, ακίνητες κι εκείνες έως ότου να έρθει η νύχτα. Λίγο πιο κει οι δακτυλόκουκλες πίσω από μικροσκοπικά κουκλοθέατρα ή μέσα σε ψάθινα καλαθάκια, χαμογελούν η μία της άλλης με νόημα γιατί, όταν πέσει το σκοτάδι, ρίχνουν στον αέρα τα καλύτερά τους τα χρώματα, ανοίγουν την μεγάλη αυλαία, γεμίζουνε με νότες τον ουρανό και ξεκινούν τις παραστάσεις τους, παραστάσεις βγαλμένες μέσα από μύθους, από παραμύθια και όνειρα.